Πανικός στο κοτέτσι..

  Όπως κάθε λογικός άνθρωπος έτσι και το blog δεν θα είχε πρόβλημα να συμφωνήσει με μιά σωστή άποψη,
     ..έστω κι αν αυτή εκφέρονταν από έναν ηλίθιο.

     Εκεί όμως στην κυβέρνηση και πέριξ αυτής δεν πρόκειται απλώς για ηλίθιους. Όχι. Αυτό θα ήταν
πολύ αθώο, και ενδεχομένως ανθρώπινο και κατανοητό.
     Πρόκειται για μιά συμμορία τυχαίων τυχοδιωκτών, με ήθος θάρρος και θράσος κότας λειράτης,
     ..είτε πρόκειται για κάποιον υφυπουργό, είτε για σύμβουλο στρατηγικού σχεδιασμού (πςςςςς!) του πρωθυπουργού.


     Έτσι η περίφημη ανάρτηση μιάς απ' αυτές τις κότες:  "Η el dorado έκανε αυτό που μπορεί. Μόλυνση , καταστροφή του δάσους , διάλυση ανθρώπινων σχέσεων, εξαγορά συνειδήσεων. 
Η τοπική κοινωνία σήμερα πρέπει να βγει στον δρόμο. ..της αποχώρησης αυτής της εταιρίας και αυτου του "εργου" και να στηριξει της έξοδο της απο την χωρα μας, ώστε να γίνει πραγματικότητα η απειλή της. 
Στα τσακιδια el dorado και να μην στεριώσεις πουθενά.
",
     ..πολύ σωστή, πολύ σωστά διατυπωμένη, και απολύτως ξεκάθαρη σαν θέση,
     ..κατέβηκε σχεδόν άμεσα, όταν στο πανικόβλητο κοτέτσι κατάλαβαν πως βρίσκονται μεταξύ σφύρας και άκμονος,
     ..αφού οι "επενδύσεις" τις οποίες οι ίδιοι έφεραν, ή προμοτάρισαν (τύπου Fraport, Eldorado κλπ) ανακαλύπτουν τώρα (δηλαδή το ήξεραν, αλλά τώρα ξεκίνησε να τσούζει) πως όχι μόνον δεν είναι επενδύσεις,
     ..αλλά ληστρικές συμβάσεις που έχουν τεράστιο δημοσιονομικό, κοινωνικό, περιβαλλοντικό κόστος,
     ..αλλά και κόστος πολιτικό για το κοτέτσι, αφού οι "επενδυτές"-ληστές δεν θα μπορούσαν να είναι άλλο παρά ευνοούμενοι της άλλης συμμορίας απατεώνων: Ε.Ε-τοκογλύφων-τραπεζών.


     Και άρα συνέπεια της λειράτης πολιτικής της κυβέρνησης είναι πως όποια απόφαση και να πάρουν, με το μέρος οποιουδήποτε κι αν ταχθούν θα βρεθούν κατηγορούμενοι απ' την κοινωνία, απ' τα αφεντικά τους τους τοκογλύφους, απ' την ίδια την Ιστορία.
     Εξ ού και ο πανικός, οι παρορμήσεις, οι παλινωδίες.

     Στα μέσα της "δεύτερης φοράς αριστερά", στο κοτέτσι ξεπουπουλιάζονται οι κότες από μόνες τους.
     Προς το τέλος της θα είναι για λύπηση, μία λύπηση που δεν θα τους δείξει κανείς.

     Και θα έχει πράγματι εφαρμογή η ευχή του σύμβουλου -να δεις πώς το είπε;
     Α, ναί: "Στα τσακίδια και να μην στεριώσεις πουθενα΄"!..


     Υ.Γ.  Για το τεράστιο κοινωνικό και ανθρώπινο κόστος των εργαζόμενων που πιθανόν να μείνουν άνεργοι, ας μην χύνουν -όσοι χύνουν- φαρισαϊκά δάκρυα. Όταν γινόταν ο διαγωνισμός για την παραχώρηση σύμβασης εξόρυξης χρυσού, ας φρόντιζαν να βάλλουν σκληρούς όρους, ή ας φρόντιζαν να υπογράψουν με την σωστή εταιρεία.
     Για όσους πήραν τότε μίζες είτε σε χρήμα είτε σε πολιτικά οφέλη, υπάρχουν και τα Ειδικά Δικαστήρια και οι φυλακές. 

ΣΧΕΤΙΚΑ

Όχι μόνο καθάρματα.     Και άνθρωποι.     Άνθρωποι που δημιουργούν, που σκέφτονται, που αγαπούν τον άλλο άνθρωπο, τον τόπο τους, την παράδοση, τα γράμματα, την τέχνη.
  Η διαστρέβλωση, ή η καταπάτηση του αποτελέσματος ενός δημοψηφίσματος δεν είναι συγκρίσιμη με οποιαδήποτε αθέτηση υπόσχεσης.
Κι εδώ στην φωτογραφία βλέπουμε έναν απ' τους ετερόκλητους όχλους προδοτών που συνειδητάκαταστρέφουν την χώρα κι εμάς τα τελευταία εννέα χρόνια.
   Όταν η αριστερά δεν στέκεται στο πλάϊ του λαού,     ..όταν δεν ακούει την ανάσα του και την φωνή του,     ..όταν δεν προασπίζεται το δίκιο και την μικρή του περιουσία,     ..τότε μοιραία ο λαός θα ψάξει να βρεί στήριγμα και αποκούμπι αλλού.   
  Ο θείος Νόαμ (Τσόμσκυ) ξέρει, και λέει:      " Το να νοιάζεσαι για τους άλλους θεωρείται πλέον πολύ επικίνδυνο.
Στην συγκυρία των ημερών όπου η μεν κατοχική κυβέρνηση διαρρηγνύει τα ιμάτιά της περί "καθαρής εξόδου" απ΄ τα μνημόνια,
 Το blog δεν ρισκάρει συχνά κάποια πρόβλεψη, και μάλιστα κοντοπρόθεσμη.     Τούτη τη φορά όμως θα κάνει μία εξαίρεση.
    Εντάξει, το μνημόνιο μπορεί να μην το σκίσαμε (το αλλάξαμε όμως με καινούργιο),     ..την λίστα Λαγκάρντ όμως την τελειώσαμε.     Χάρη σε δύο αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για την παραγραφή των φορολογικών υποθέσεων, σε 3 γνωμοδοτήσεις του
Οπότε,     ..με τέσσερα λεπτά του ευρώ,     ..σώσαμε το περιβάλλον.     Διότι αφ' ενός τόσο αξίζει το περιβάλλον στην συνείδηση των σοφών νομοθετών,