Πανικός στο κοτέτσι..

  Όπως κάθε λογικός άνθρωπος έτσι και το blog δεν θα είχε πρόβλημα να συμφωνήσει με μιά σωστή άποψη,
     ..έστω κι αν αυτή εκφέρονταν από έναν ηλίθιο.

     Εκεί όμως στην κυβέρνηση και πέριξ αυτής δεν πρόκειται απλώς για ηλίθιους. Όχι. Αυτό θα ήταν
πολύ αθώο, και ενδεχομένως ανθρώπινο και κατανοητό.
     Πρόκειται για μιά συμμορία τυχαίων τυχοδιωκτών, με ήθος θάρρος και θράσος κότας λειράτης,
     ..είτε πρόκειται για κάποιον υφυπουργό, είτε για σύμβουλο στρατηγικού σχεδιασμού (πςςςςς!) του πρωθυπουργού.


     Έτσι η περίφημη ανάρτηση μιάς απ' αυτές τις κότες:  "Η el dorado έκανε αυτό που μπορεί. Μόλυνση , καταστροφή του δάσους , διάλυση ανθρώπινων σχέσεων, εξαγορά συνειδήσεων. 
Η τοπική κοινωνία σήμερα πρέπει να βγει στον δρόμο. ..της αποχώρησης αυτής της εταιρίας και αυτου του "εργου" και να στηριξει της έξοδο της απο την χωρα μας, ώστε να γίνει πραγματικότητα η απειλή της. 
Στα τσακιδια el dorado και να μην στεριώσεις πουθενά.
",
     ..πολύ σωστή, πολύ σωστά διατυπωμένη, και απολύτως ξεκάθαρη σαν θέση,
     ..κατέβηκε σχεδόν άμεσα, όταν στο πανικόβλητο κοτέτσι κατάλαβαν πως βρίσκονται μεταξύ σφύρας και άκμονος,
     ..αφού οι "επενδύσεις" τις οποίες οι ίδιοι έφεραν, ή προμοτάρισαν (τύπου Fraport, Eldorado κλπ) ανακαλύπτουν τώρα (δηλαδή το ήξεραν, αλλά τώρα ξεκίνησε να τσούζει) πως όχι μόνον δεν είναι επενδύσεις,
     ..αλλά ληστρικές συμβάσεις που έχουν τεράστιο δημοσιονομικό, κοινωνικό, περιβαλλοντικό κόστος,
     ..αλλά και κόστος πολιτικό για το κοτέτσι, αφού οι "επενδυτές"-ληστές δεν θα μπορούσαν να είναι άλλο παρά ευνοούμενοι της άλλης συμμορίας απατεώνων: Ε.Ε-τοκογλύφων-τραπεζών.


     Και άρα συνέπεια της λειράτης πολιτικής της κυβέρνησης είναι πως όποια απόφαση και να πάρουν, με το μέρος οποιουδήποτε κι αν ταχθούν θα βρεθούν κατηγορούμενοι απ' την κοινωνία, απ' τα αφεντικά τους τους τοκογλύφους, απ' την ίδια την Ιστορία.
     Εξ ού και ο πανικός, οι παρορμήσεις, οι παλινωδίες.

     Στα μέσα της "δεύτερης φοράς αριστερά", στο κοτέτσι ξεπουπουλιάζονται οι κότες από μόνες τους.
     Προς το τέλος της θα είναι για λύπηση, μία λύπηση που δεν θα τους δείξει κανείς.

     Και θα έχει πράγματι εφαρμογή η ευχή του σύμβουλου -να δεις πώς το είπε;
     Α, ναί: "Στα τσακίδια και να μην στεριώσεις πουθενα΄"!..


     Υ.Γ.  Για το τεράστιο κοινωνικό και ανθρώπινο κόστος των εργαζόμενων που πιθανόν να μείνουν άνεργοι, ας μην χύνουν -όσοι χύνουν- φαρισαϊκά δάκρυα. Όταν γινόταν ο διαγωνισμός για την παραχώρηση σύμβασης εξόρυξης χρυσού, ας φρόντιζαν να βάλλουν σκληρούς όρους, ή ας φρόντιζαν να υπογράψουν με την σωστή εταιρεία.
     Για όσους πήραν τότε μίζες είτε σε χρήμα είτε σε πολιτικά οφέλη, υπάρχουν και τα Ειδικά Δικαστήρια και οι φυλακές. 

ΣΧΕΤΙΚΑ

Στο Παρίσι θα πάει ο πρωθυπουργός για να παραλάβει το βραβείο Πολιτικού Σθένους.      Με το ίδιο βραβείο μάλιστα στο παρελθόν έχουν τιμηθεί προσωπικότητες, όπως ο Εμανουέλ Μακρόν, η Κριστίν Λαγκάρντ, ο Νικολά Σαρκοζί, η Άνγκελα Μέρκελ.
..μοιράσαν δώρα οι οχτροί.     Στις πληγείσες περιοχές ο πρωθυπουργός κι η συνοδεία του.
 Ακόμη και η μικρή ολλανδέζα, ο απερχόμενοςΝταϊσελκάπως, ομολόγησε πως με τα λεφτά των φορολογούμενων ευρωπαίων (ελλήνων) διασώθηκαν οι τράπεζες (ελληνικές και ευρωπαϊκές).     Δηλαδή άλλος ανακεφαλαιώνεται κι άλλος πληρώνει.
   Απ΄ τον καιρό που σατανικές συμπτώσεις και ανομολόγητα παιχνίδια της μοίρας κατάφερναν να ξελασπώσουν την οργάνωση ΠαΣοΚ κάθε φορά που αυτή βρίσκονταν σε δεινή επικοινωνιακή θέση,     ..μέχρι σήμερα την εποχή των μεταφρασμένων νομοσχεδίων που γίνονται "νόμοι" του κράτους σε μία
  Δεσμεύτηκε η κυβέρνηση μέσω της φυματικής Τσαλακωτής σαρανταποδαρούσας για την προστασία των συμβολαιογράφων, και την ομαλή συνέχιση των πλειστηριασμών.     Δεν είναι η πρώτη φορά στα μνημονιακά χρόνια που κυβέρνηση δωσιλόγων σαν κοινός
Νέα ελληνορωσική διπλωματική κρίση, η δεύτερη το τελευταίο δίμηνο, ξέσπασε
   Κι εδώ βλέπουμε ένα παρακλάδι του διαχρονικού ΠαΣοΚ, να δείχνει την διαχρονική εκτίμηση τής πασοκαρίας που επάξια αντιπροσωπεύει για τον λαό,     ..έναν λαό που ως άξιος της μοίρας του στήριξε τόσα χρόνια όλους αυτούς τους μιζαδόρους λωποδύτες, 
Γιατί αύριο, παιδί μου, θα γιορτάσουμε για άλλη μιά φορά την επέτειο της έναρξης του πολέμου.     Της έναρξης, όχι του τέλους, όχι της απελευθέρωσης.     Γιατί, πατέρα;     Γιατί  απελευθέρωση εδώ στην χώρα μας δενέγινε ποτέ, παιδί μου.
 Οι εντελόμενες φωνέςτων φασισταριών της "Ενωμένης" Ευρώπης, τα συστημικά ΜΜΕαπεργούν.     Εναντίον τίνος άραγε;
   Πάει καιρός τώρα που το blog αισθάνεται πως δεν έχει τίποτε άλλο να γράψει, τίποτε περισσότερο να πεί.     Νομίζει πως συνεχώς ανακυκλώνει τα ίδια και τα ίδια γνωστά πιά και κατανοημένα απ' την πλειοψηφία του λαού.     Όμως: